Clubman Gerrit Post stopt Door Jan Hengeveld DOS Kampen neemt tijdens de traditionele nieuwjaarsreceptie op 7 januari afscheid van een clubman in hart en nieren. Oud-trainer Gerrit Post was jarenlang gastheer van het sponsorhome en lid van de sponsor-commissie, maar verrichtte daarnaast talrijk andere klusje. Hij stopt vanwege gezondheidsreden. ‘Het was een prachtige tijd.’ De 63-jarige Gerrit Post is al meer dan een halve eeuw lid van de club die in al zijn vezels zit. Die hij vol overtuiging omschrijft als ‘de mooiste vereniging van Kampen’. Hij begon op jeugdige leeftijd als voetballer, maar was volgens eigen zeggen geen topper. Het derde elftal was zijn eindstation. Al op 25-jarige moest hij stoppen vanwege een meniscusblessure. Daarna werd hij trainer, een functie die hij 25 jaar uitoefende. Meestal had hij A-1 of het tweede elftal onder zijn hoede. ‘Ik kijk met voldoening terug op die periode. Heb er veel vrienden en kennissen aan overgehouden. Ik was geen trainer van de techniek, maar een echte teambuilder. De jongens gingen voor mij door het vuur. Anders had ik het ook nooit zo lang volgehouden. Maar het was ook zwaar, vooral ’s winters. Ik ben bouwvakker geweest. Elke ochtend om kwart over vijf liep de wekker af. ’s Middags om vijf uur was ik weer thuis. Dan was het haasten om op tijd op het trainingsveld te staan’, vertelt de enthousiaste Post. De afgelopen dertien jaar maakte hij deel uit van de sponsorcommissie en was hij, samen met zijn echtgenote Joke, gastheer van het sponsorhome, waar geldschieters, bestuurders en notabelen na afloop van de wedstrijd napraten onder genot van een hapje en een drankje. Post regelde jarenlang advertenties voor de jaarlijkse presentatiegids en vervulde daarnaast diverse klusje op en rond de accommodatie. Hij ontpopte zich als een manusje-van-alles. ‘Ik ben geen prater, maar een doener.’ Bijna dagelijks was hij op De Maten te vinden. Maar nu is de tijd gekomen om te stoppen, vindt hij. ‘Ik heb drie versleten rugwervels en kamp nu ook met reuma. Het is tijd voor de jongeren.’ Post is nog een man van de oude stempel. Clubliefde gaat bij hem boven alles. DOS werd in 1988 kampioen van Nederland met voornamelijk eigen jongens. Die tijd is voorbij en komt nooit meer terug, beseft hij ook. ‘Het doet mij zeer als spelers alleen voor het geld kiezen. DOS is daar geen vereniging voor. Wij zijn geen Spakenburg of IJsselmeervogels. Ik vind het belangrijk als de randvoorwaarden goed zijn geregeld. Dat de jongens na afloop wat met elkaar gaan eten en drinken, dat ze een paar dagen op wintersport gaan of na afloop van de competitie een weekendje weg gaan. Verder moet de accommodatie perfect zijn. Daarom heeft de aanleg van een kunstgrasveld op De Maten hoge prioriteit. In dat opzicht ben ik wel eens jaloers op Go Ahead. Daar hebben ze hun zaakjes prima voor elkaar.’ Hij mag dan zijn gestopt, Post blijft tot in lengte van dagen een zoon van DOS Kampen. En het blijft kriebelen. Hij doet tot slot een opmerkelijke bekentenis. ‘Nee, ik sluit een terugkeer op termijn zeker niet uit… Maar dat ligt eraan hoe mijn lichaam het houdt.’         Op de bruiloft bij Jaap Stam geweest   Gerrit Post heeft als trainer van DOS diverse spelers onder zijn hoede gehad die zijn doorge-stroomd naar het eerste elftal. De bekendste waren  Jaap Stam en Henry van der Vegt. Verdediger Stam groeide zelfs uit tot een wereldtopper en veelvuldig international. Hij won in 1999 de Champions League met Manchester United. ‘Ik heb Jaap Stam twee jaar getraind bij A-1. Hij was destijds een klein ventje. Stam en Van der Vegt waren altijd samen. Ze waren toen al zeer gedreven. Voordat de training, begon, stonden ze al op het veld. Die andere jongens dronken na afloop al wel een pilsje, maar die twee zaten altijd aan de cola. Ja, ik heb goed contact met ze gehouden. Ik ben zelfs nog bij Jaap Stam op de bruiloft geweest’, vertelt Post met gepaste trots. Geschreven door Jan Hengeveld (De Stentor)     Foto: Freddy Schinkel                  Gerrit Post, zittend op de tribune van zijn club DOS Kampen